background

Lubelski Festiwal
Piosenki Autorskieji Poetyckiej
im. Jacka Kaczmarskiego

Triada Poetica i Adama Łapacza

”Co się stało z nasza klasą..." to koncert piosenek Jacka Kaczmarskiego w wykonaniu Triada Poetica i Adama Łapacza.
Triada Poetica
"Dwóch filologów z wykształcenia, duet muzyków - z zamiłowania i dwójka przyjaciół - z przekonania.
Oprócz tych relacji łączy nas także - a może właśnie przede wszystkim - szacunek do twórczości Jacka Kaczmarskiego.
Z Jego twórczością związany jest główny nurt naszej działalności artystycznej: wykonujemy piosenki Jacka oraz Jego wiersze do własnych kompozycji. Sięgamy jednak także po piosenki czy teksty innych autorów, których lubimy i cenimy.
Od momentu swych muzycznych narodzin Triada Poetica przechodziła różne zmiany personalne, by w końcu "po sztormach, burzach, nawałnicach, szkwałach" - ukształtować się w formie duetu gitarowego.
Od trzynastu lat mamy przyjemność współtworzyć artystycznie Wrocławski Salon Jacka Kaczmarskiego i wraz z innymi wykonawcami spotykać się, co miesiąc z sympatykami twórczości największego polskiego barda."
Z Wrocławskim Salonem Jacka Kaczmarskiego związany jest również Adam Łapacz, który siłą głosu i wiernością w odtworzeniu piosenek Kaczmarskiego, przywołuje atmosferę panującą na koncertach nieżyjącego już barda.

Stanisława Celińska

Znakomita polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna o niezwykle wszechstronnym talencie. w 1969 roku ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie pod kierunkiem Ryszardy Hanin. Przez lata kariery związana była niemal wyłącznie z warszawskimi teatrami: Współczesnym, Na Woli, Ateneum, Nowym, Dramatycznym, Studio, Kwadrat i Współczesnym.
w filmie debiutowała u boku Daniela Olbrychskiego w „Krajobrazie po bitwie” Andrzeja Wajdy (1970, nagroda aktorska w Łagowie). Rola młodej Żydówki Niny, której rodzina została wymordowana w czasie wojny, o mały włos nie przyniosła jej nagrody aktorskiej na MFF w Cannes. W dekadzie lat 70-tych była jedną z największych i najpiękniejszych gwiazd polskiego kina. Grała w filmach m.in.: Krzysztofa Zanussiego, Stanisława Barei, Jerzego Antczaka, Janusza Majewskiego, Andrzeja Kostenki, Wojciecha Marczewskiego, Piotra Szulkina, Barbary Sass, Andrzeja Barańskiego, Kazimierza Kutza. Za tragikomiczną rolę Izy Gęsiareczki, jednej z byłych ukochanych głównego bohatera w „Spisie cudzołożnic” Jerzego Stuhra otrzymała nagrodę na FPFF w Gdyni (1994).
Udział w komediach: „Złote runo” Janusza Kondratiuka (1996) i „Fuks” Macieja Dutkiewicza (1999) przyniósł jej nominację do Orła. Statuetkę Polskiej Nagrody Filmowej, jak również nagrodę na FF w Szanghaju otrzymała w 2001 roku za rolę w komedii „Pieniądze to nie wszystko” Juliusza Machulskiego.
Słynie także ze znakomitych ról teatralnych. Poza występami u Erwina Axera i Krzysztofa Warlikowskiego, jedną z najważniejszych, scenicznych kreacji była rola w monodramie według „Księgi Hioba” w reżyserii Bohdana Cybulskiego, zatytułowanym „De Profundis” (1984, nagroda Ministra Kultury i Sztuki za szlachetną formę poetyckiej interpretacji poezji).
w 1986 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 1995 roku – uhonorowano ją nagrodą „Prometeusza” za ogół twórczości estradowej, w 2001 – nagrodą Teatru Polskiego Radia „Wielki Splendor” za kreacje radiowe, a w 2002 otrzymała statuetkę Feliksa Warszawskiego oraz nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza za rolę w „Oczyszczonych” Sarah Kane w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego.
Wybitną twórczość komediową Celińskiej doceniono na VIII Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku, przyznając jej statuetkę Melonika w 2007 roku.
Najnowszą kreacją tej wybitnej aktorki jest rola pieśniarki, której najlepszą recenzją są niezliczone nagrody jakie otrzymała za podwójnie platynową „Atramentową”, złoty „Suplement” i złote kolędy „Świątecznie, m.in. podczas 53 KFPP w Opolu w 2016 roku otrzymała – po raz pierwszy w historii festiwalu – nagrodę Narodowego Centrum Piosenki Polskiej oraz uhonorowana została Złotym Mikrofonem. Najnowsza płyta artystki pt. „Malinowa” ukazała się w maju 2018 roku i składa się w większości z autorskich tekstów, do których muzykę skomponował Maciej Muraszko.

Mamadou&SamaYoon

Mamadou&SamaYoon:
to niezwykle wciągające, rytmyi pogranicza afrobeatui reggae, które hipnotyzują i porywają do tańca.
Zespół powstał z inicjatywy Mamadou Dioufa, charyzmatycznego senegalskiego artysty mającego na koncie kilka płyt z takimi artystami jak Włodzimierz Kiniorski czy Voo Voo, oraz saksofonisty Grzegorza Rytki(DAAB, Szwagierkolaska) którzy zaprosili do współpracy muzyków grających na co dzień w znanych, polskich zespołach, takich jak T.Love, Daab, Kapela ze Wsi Warszawa czy Kayah & Transoriental Orchestra.
w wyniku spotkania tak wielu, różnorodnych osobowości muzycznych, narodził się multikulturowy, profesjonalny i kompletny artystycznie projekt, który wnosi świeży, słowiańsko-afrykański powiew na światową scenę muzyczną. Dzięki temu koncerty stają się ciekawą podróżą poprzez kulturę i zwyczaje afrykańskie, a w połączeniu z tanecznym charakterem utworów, stają się doskonałą strawą zarówno dla ciała jak i duszy.
Teksty piosenek są głównie w języku wolof (ojczystym języku wokalisty Mamadou Dioufa). Opowiadają o tęsknocie za krajem, miłości, o tradycji, szacunku do drugiego człowieka, poszukiwaniu wiedzy.
w kwietniu 2016 roku zespół wydał swoją płytę Umbada w wytwórni For Tune która znalazła się na prestiżowej liście WORLD MUSIC CHARTS EUROPE wśród najlepszych albumów 2016r. w Europie 

Wybrane utwory:
Mamadou&SamaYoon (ft. Pablopavo) - Mangi Xaar (official video)
Koncerty live
Warsztaty


Co inni mówią o zespole Sama Yoon:
  „Płyta ciekawie niejednorodna, trochę patchworkowa, ale też osobliwie spójna jak współczesna Afryka”- Mirosław Pęczak, Polityka „Płyta rozwija się powoli, a jej potoczystość delikatnie wkręca, jest to jednak spokojny trans bez amoku. Bardzo przyjazna dla ucha płyta, bez banału” - Jarek Mikołajczyk, Popcentrala „Gęsto, choć bez bałaganu, bogato ale selektywnie, płyną sobie kawałki jakby wynikały jeden z drugiego, jakby każdy następny był dopełnieniem i kontynuacją poprzednich” - Jan Pospieszalski, DoRzeczy „… nie znając słowa w wolof nietrudno wyczuć klimat panujący na płycie. Jasne barwy, wyraźne, nierzadko po prostu, taneczne rytmy, melodie gładko wpadające w ucho i umysł” - Katarzyna Paluch, Etnosystem

Po koncercie zapraszamy na spotkanie z Mamadou Diouf:
Mamadou Diouf – senegalski wokalista, dziennikarz, animator kultury i działacz społeczny. Od 2007 roku posiada polskie obywatelstwo
Z wykształcenia lekarz weterynarii, z powołania muzyk i pisarz. Mieszkając w Polsce od 1983 roku pełni rolę popularyzatora kultury afrykańskiej, szczególnie tej nieznanej.
Do Polski przyjechał na studia w 1983. Po rocznym kursie języka polskiego w Łodzi, studiował w Warszawie na SGGW, gdzie ukończył wydział weterynaryjny w 1990 r., potem uzyskał tytuł doktora nauk w 1995 r.
Jest współtwórcą portalu Afryka.org – portalu działającego od 2007 roku na rzecz poprawy wizerunku Afryki. Jest także korespondentem portalu Kontynent Warszawa-Warszawa Wielu Kultur. Współzałożyciel (z dr. Pawłem Średzińskim) Fundacji Afryka Inaczej, która organizuje od 2009 r. dużą liczbę przedsięwzięć o charakterze kulturalnym czy społecznym (m.in. Dzień Afryki).

Dziewięć miesięcy Gdzie Indziej: Australia i Azja"

Już trzy tygodnie po ślubie wyruszyli w dziewięciomiesięczną podróż. Przemierzyli autostopem Australię, wspinali się na indonezyjskie wulkany i szukali dzikich zwierząt na Borneo. w Tajlandii i Indiach degustowali lokalne potrawy, zaś w Wietnamie raczyli się samogonem z karczocha. 269 dni z dala od domu, 10 krajów, tysiące przygód i jeden wypadek na motorze. Podczas spotkania opowiedzą o życiu w drodze, świadomym podróżowaniu oraz spotkaniu z nosaczami!
w podróży starali się odwiedzać również miejsca nieoczywiste. W Australii dotarli do Dwóch Skał – miasteczka, w którym przez kilka lat mieszkał i tworzył Jacek Kaczmarski. W Indiach trafili do szkoły, w której uczył się młody Freddie Mercury. 
Patrycja Śledziecka de domo Polek – skawinianka, autostopowiczka, aktorka Teatru Maska. Uwielbia długie podróże, Marka Aureliusza oraz ziemniaki. Przemierza świat ze swoim ukulele w poszukiwaniu przygód i dzikich zwierząt.
Łukasz Śledziecki – antropolog, socjolog, pielgrzym, początkujący podróżnik. Wychowany w Warszawie, jednak najlepiej czuje się, gdy wyrusza gdzie indziej. w 2015 poszedł pieszo z Polski do Santiago de Compostela szlakiem świętego Jakuba. w wolnych chwilach biega za piłką i czyta książki.
Zapraszamy
Patrycja i Łukasz Śledzieccy
www.gdzieindziej.eu
https://www.instagram.com/gdzie_indziej/
https://www.facebook.com/oligdzieindziej/